به گزارش پایگاه خبری اصفهان سبز، سعید غلامی، خبرنگار و فعال رسانهای، با انتشار یادداشتی به شرح زیر آورده است:
همین چند روز پیش، شهردار کاشان در نشست خبری خود با اهالی رسانه، افزایش سگهای ولگرد در این شهر را غیرواقعی دانست و اظهار کرد: «برای من باورکردنی نیست کاشان این تعداد سگ ولگرد داشته باشد.»
ابوالفضل ساروقیان باید بداند بسیاری از مسائل و اتفاقات مرتبط با کاشان که مدیریت شهری در قبال آن مسئولیت دارد، برای مردم نیز هرگز باورپذیر نبوده است؛ موضوعاتی که شهروندان بارها درباره آنها پرسش کردهاند و هیچگاه خود را مجاب به پذیرش توضیحات مطرحشده نکردهاند.
فروش یک بلوار عمومی در راوند؛ مسیری که میتوانست بخشی از گرههای ترافیکی منطقه را باز کند، به استناد آنچه شهردار کاشان انصراف از طرح عنوان کرده، در ازای چند میلیارد تومان به یک شرکت تولیدی واگذار شده است.
این تصمیم، بدون توجه به شرایط منطقه و ضرورت وجود چنین بلواری برای توسعه، آبادانی و رونق اقتصادی و اجتماعی راوند، پرسشهای جدی بسیاری را در افکار عمومی ایجاد کرده است.
مردم باور نمیکنند در چنین تصمیمی، تمامی پیامدهای بلندمدت و آثار آن بر آینده منطقه بهطور جدی مورد بررسی قرار گرفته باشد و این شائبه وجود دارد که رقم حاصل از واگذاری، بیش از منافع عمومی و آینده شهر مورد توجه قرار گرفته باشد.
به عقیده بسیاری از مردم، زمانی که بحث انتقال روزبازار کاشان به چاله نخاله مطرح شد، این نگرانی نیز شکل گرفت که با جابهجایی روزبازار، مقدمات تغییر کاربری و واگذاری املاک اطراف پارک مدنی فراهم شود؛ اتفاقی که پیشتر در محدوده زمینهای مجاور پارک بانوان رخ داده بود.
در چنین شرایطی، کمتر شهروندی میتواند بپذیرد پیش از اتخاذ چنین تصمیمی و صرف میلیاردها تومان از بیتالمال، نظر کارشناسان در خصوص مکان، مالکیت و سازه زمین معروف به چاله نخاله بهصورت جدی و مستند اخذ شده باشد.
اگر چنین اقدامی انجام شده، بهتر است نتایج و مدارک آن نیز برای افکار عمومی شفاف شود تا بهتر بتوانند آن را باور کنند.
مردم کاشان باور نمیکنند فروش خانه تاریخی آلیاسین صرفاً به دلیل نبود اعتبار برای مرمت یا دشواریهای نگهداری آن صورت گرفته باشد. اگر مسئله تنها مشکلات مالی و هزینههای مرمت بوده است، این پرسش مطرح میشود که چرا یک بنای تاریخی، فرهنگی و عمومی باید با قیمتی پایینتر از ارزش واقعی خود واگذار شود؟
مردم حق دارند بدانند فرآیند این واگذاری چگونه طی شده، قیمتگذاری بر چه اساسی انجام شده و چرا باید به نظام مهندسی فروخته شود؟
تشکیل سالانه سه هزار پرونده در کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری، اگرچه ممکن است از منظر درآمدی برای مدیریت شهری رقم قابلتوجهی باشد، اما برای شهروندانی که با هزار امید و انتظار برای جلوگیری از ساختوسازهای غیرمجاز و احقاق حقوق خود به شهرداری و دستگاههای مربوطه مراجعه میکنند، نمیتواند خبر خوشایندی باشد.
چگونه میتوان پذیرفت در شهری مانند کاشان و حومه، ساختوسازهای بدون رعایت کامل ضوابط و استانداردها افزایش یابد؛ بناهای چندطبقه با تخلفات متعدد صرفاً بهصورت نمایشی پلمب شوند، گودبرداریهای عمیق انجام گیرد یا طبقات متعدد بر روی پیلوت ساخته شود و در نهایت، با پرداخت جریمه، تخلف عملاً به امری قابلحل تبدیل شود؟
چرا باید ساختوساز غیرمجاز اجازه پیدا کند تا آنقدر پیش برود که سر از کمیسیون ماده ۱۰۰ درآورد؟
آیا واقعاً شهرداری از حجم ساختوسازهای غیرمجاز در شهر و حومه اطلاع دقیقی ندارد؟ و اگر آمار و اطلاعات وجود دارد، چرا شهردار کاشان در پاسخ به چرایی افزایش این تخلفات، صرفاً منفعتطلبی برخی اشخاص را بهعنوان عامل اصلی مطرح میکند؟
آقای شهردار؛ مردم دیگر هر حرفی را باور نمیکنند.
شهروندان کاشانی این بار یک چیز را باور کردهاند: تاریخ مصرف بسیاری از افراد به پایان رسیده است.
دیگر زمان آن گذشته که افکار عمومی صرفاً با چند جمله و توضیح، قانع شود.
ساکنان کاشان و حومه امروز از سطحی از آگاهی و مطالبهگری برخوردارند که میدانند چه چیزی را بپذیرند و در برابر چه موضوعی پرسش و مطالبه داشته باشند.
شاید بسیاری از اتفاقات و تصمیمات نادرست، بگیر و ببندها در رسانهها بازتاب پیدا نکرده باشد، اما در میان مردم، سینهبهسینه نقل شده و همچنان درباره آنها صحبت میشود.
واقعیت این است که هر موضوعی که رسانهای نمیشود، الزاماً از چشم مردم پنهان نمیماند.
گذشتن از رویای حضور در شورای اسلامی شهر کاشان برای برخیها فقط به سبب پروندههای سنگینی است که برای آنها به صف شدهاند.
0 نظر