به گزارش پایگاه خبری اصفهان سبز، بهروز مرادی، فعال مدنی، با انتشار یادداشتی به شرح زیر آورده است:
این نوشته را برای تو مینویسم؛ تو که هنوز فقر به سراغت نیامده است یا هنوز سرمایهای برای گذران زندگی در این روزهای دلار ۲۱۰ هزار تومانی و پر از تورم و مشکلات و مسائل اقتصادی ایران داری.
در خیابان باید آماده بود برای مواجهه با آدمهایی که به طرق مختلف، فقر خود را همراه خود به خیابان آوردهاند و ممکن است آن را به تو عرضه کنند.
ممکن است مردی از روبهرو بیاید و ناگهان در جلویت بایستد و از تو تقاضای پولی برای خریدن نان کند. ممکن است زنی پیر، چند اسکاج و دستمال و دستگیرهی آشپزخانه را جلوی چشمان تو بگیرد و بگوید دارد پول اجارهخانهاش را درمیآورد.
یا اینکه ممکن است دخترکی جلوی یک سوپری در کمین ایستاده و یکمرتبه جلویت ظاهر شود و از تو درخواست خریدن یک بسته لوبیا کند.
ممکن است جلوی یک کبابی، پسرکی انتظار تو را بکشد تا برایش غذا بخری. یا زنی داخل یک ترهبار از تو بخواهد تا سیب و پیاز و گوجه و بادمجانش را برایش حساب کنی.
یا جلو یک مرغفروشی ممکن است کسی آنجا باشد که به تو بگوید مدتهاست که گوشتی در خانهی آنها پخته نشده و از تو یک مرغ طلب کند.
یا ممکن است مرد جوانی، دستمالهای آشپزخانه به دست، دنبالت کند و التماست کند که از او دستمال بخری.
یا مردی پیر را ببینی که نشسته سر راهت و چند دستمال کاغذی یکنفره جلو خودش گذاشته برای فروش و تو محاسبه میکنی با فروش همهی آنها که مثلاً ۲۰۰ هزار تومان میشوند، او چقدر سود خواهد کرد و چه چیز خواهد خرید.
باید منتظر اینهمه فاجعه در خیابان باشی؛ آنهم در کشور ایران؛ ایران غنی و ثروتمند؛ دارندهی پنجمین ذخایر طبیعی جهان.
باید خودت را آمادهی مواجهشدن با این صحنههای وحشتناک و ویرانگر بکنی تا مبادا به یکباره از دیدن اینهمه فقر و فلاکت و فاجعه، بغضت خفهات کند و کنترل اشکهایت را از دست بدهی و هقهق گریه سر بدهی و از درون ویران شوی؛ مثل هموطنان فقیرت؛ و شب دق کنی.
0 نظر